ŻELAZO
Zaczniemy od konfiguracji samego atomu żelaza. Na przykładzie żelaza przypomnimy sobie podstawowe wiadomości z budowy atomu, dotyczących konfiguracji 
Konfiguracja (zapis powłokowy)
26Fe K2 L8 M14 N2
Konfiguracja pełna
26Fe 1s2 2s2 2p6 3s2 3p6 4s2 3d6
Konfiguracja (zapis klatkowy, graficzny)
Konfiguracja skrócona („z helowcem“)
26Fe [Ar] 4s2 3d6
Teraz zajmiemy się określaniem jakie jony może tworzyć atom, oraz na jakich stopniach utlenienia może on występować. Możliwe jony tworzone przez żelazo:
Żelazo może oddać 2 elektrony z orbitalu 4s2:
26Fe2+ 1s2 2s2 2p6 3s2 3p6 3d6
Żelazo może także oddać 3 elektrony: 2 pochodzące z 4s2 oraz 1 pochodzący z podpowłoki 3d:
26Fe3+ 1s2 2s2 2p6 3s2 3p6 3d5
Podobnie jest ze stopniami utlenienia: żelazo może występować na II i III (tak jak tworzy jony).
Który stopnień utlenienia żelaza jest trwalszy?
Żelazo łatwiej odda 2 elektrony, niż 3 – dlatego jon Fe2+ powstaje łatwiej. Natomiast, gdy przyjrzysz się zapisowi graficznemu, szybko dostrzeżesz, że jon Fe3+ jest trwalszy (ma stabilniejszą konfigurację) niż jon Fe2+.
Żelazo na III stopniu utlenienia jest trwalsze niż na II.
(Jony proste mają stopień utlenienia równy ładunkowi tego jonu, dlatego tutaj o jonach i stopniach utleniania możemy mówić zamiennie).
[...] Łatwość osiągania danej konfiguracji nie zawsze idzie w parze z trwałością powstającego jonu czy jądra. Dobrze widać to na przykładzie żelaza (zobacz konfigurację jonów żelaza) [...]
[...] Konfiguracja żelaza [...]